Złożenie «πνεῦμα θεοῦ» w 1Kor 12,3;
zespół członów 2+3 wobec wyodrębnionego członu 4:
zakończenie procesu tłumaczenia

2. οὐδεὶς ἐν πνεύματι θεοῦ λαλῶν λέγει˙ Ἀνάθεμα Ἰησοῦς,
3. καὶ οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν˙ Κύριος Ἰησοῦς,
4. εἰ μὴ ἐν πνεύματι ἁγίῳ.

Tłumaczenie autora prezentacji:

2. nikt w duchu boga mówiący nie mówi: «Anathemą Jezus»
3. i nikt nie może powiedzieć:                   «Panem Jezus»,
4. chyba że mówi w Duchu Boga Świętym.

Przypomnienie: człon 4. w tłumaczeniu oparty na Dn 4,8.9.18, gdzie występuje złożenie: πνεῦμα θεοῦ ἅγιον – Duch Boga Święty.

Uwaga: wyodrębnienie zespołu członów 2+3 (zawierających kluczowe „οὐδεὶς ἐν πνεύματι θεοῦ…” + „καὶ οὐδεὶς…”) wobec członu 4. (zawierającego „εἰ μὴ ἐν πνεύματι ἁγίῳ”) warto ukazać na tle innych zdań o analogicznej konstrukcji gramatyczno-logicznej, w których:

• człon pierwszy zaprzecza jakiejkolwiek możliwości wykonania określonego w nim aktu – tu: wypowiadania pewnych aklamacji w duchu boga,
• człon ostatni ukazuje istnienie wyjątku wobec tamtego zaprzeczenia – tu: możliwość wypowiadania tychże aklamacji w Duchu Boga Świętym.

Zdania o analogicznej konstrukcji gramatyczno-logicznej bardzo często zawierają nie tylko przeczenia οὐδεὶς… καὶ οὐδεὶς… εἰ μὴ … , ale i ten sam element zaprzeczany w członach przed i po εἰ μὴ – w przypadku 1Kor 12,3 jest to ἐν πνεύματι θεοῦ (jeśli uwzględnić, że „ἐν πνεύματι ἁγίῳ” jest skrótem dla „ἐν πνεύματι θεοῦ ἁγίῳ).
Więcej na ten temat podano w UZUPEŁNIENIACH.