Słowo «ἀνάθεμα» w 1Kor 12,3:
zespół członów 2+3 wobec wyodrębnionego członu 4 – cd.

2. οὐδεὶς ἐν πνεύματι θεοῦ λαλῶν λέγει˙ Ἀνάθεμα Ἰησοῦς,
3. καὶ οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν˙                     Κύριος Ἰησοῦς,
4. εἰ μὴ ἐν πνεύματι ἁγίῳ.

Tłumaczenie autora – cd., jeszcze zmienione (dodane „Boga” w 4.):

2. nikt w duchu boga mówiący nie mówi: «Anathemą Jezus»
3. i nikt nie może powiedzieć:                     «Panem Jezus»,
4. chyba że [mówi] w Duchu [Boga] Świętym.

Uwaga: trzy razy w Księdze Daniela występuje bardzo ważne złożenie: πνεῦμα θεοῦ ἅγιον – Duch Boga Święty

4,8: πνεῦμα θεοῦ ἅγιον ἐν ἑαυτῷ ἔχει

4,9.18: πνεῦμα θεοῦ ἅγιον ἐν σοί

Daniel, mając w sobie ducha Bożego świętego (πνεῦμα θεοῦ ἅγιον) zdolny był tłumaczyć tajemnice, przekazane przez Boga w snach proroczych.