Kluczowe spostrzeżenie o rozumieniu przez pogan «πνεῦμα θεοῦ» jako czynnika natchnienia

Punktem kluczowym analizy Pawłowego zdania 1Kor 12,3 jest następujące spostrzeżenie: i Izraelici, i poganie rozumieli prorokowanie jako przekaz słów od Boga, przekaz możliwy dzięki temu, że na proroka oddziaływał jakiś tajemniczy, ale realny «duch Boży», pochodzący od Boga. Rozumienie to znalazło wyraz i w Biblii, i w dziełach filozofów pogańskich. Wielu komentatorów dostrzega, że św. Paweł odwoływał się do pojęć filozoficznych, w tym do Platona i do Filona Aleksandryjskiego [1]. Mimo to w opracowaniach nie dostrzega się faktu rozumienia przez Koryntian nawróconych z pogaństwa (a do nich szczególnie zwraca się św. Paweł w 1Kor 12,3 – por. 1Kor 12,2) «πνεῦμα θεοῦ» jako boskiego czynnika natchnienia. Jednakże nie jest to słuszne, co zostanie wykazane w kolejnych odsłonach niniejszej prezentacji.